15 mei 2018

Het heeft even geduurd maar daar ben ik weer,alles gaat rustig zijn gangetje we doen twee stappen vooruit en een achteruit. De botscan is ook gemaakt en ik krijg 25 mei te horen hoe alles nu is met mijn gestel.

Ik ben niet zo’n prater maar kan jullie wel vertellen dat ik ben wezen speuren met Enya gelukkig zijn de mannen mee geweest en ik heb zelf auto gereden.
Verder sta ik in dubio om een andere hondenclub te zoeken misschien iets in de buurt maar wel een club die doet wat die zegt en niet zegt wat die doet.
Zal moeilijk worden denk ik maar ben wel aan het snuffelen. De reden is dat ik door mijn val de mensen heb leren kennen van de club.
Van wild vreemde mensen krijg je kaarten, fruitmanden en bloemen van mijn club een klein kaartje maar als de voorzitter geopereerd wordt aan een liesbreuk moet daar een bos bloemen naar toe heb het idee dat ik voor hun beter dood had kunnen zijn maar nee ik heb het gered
1 op de 20 mensen die er zo vanaf komen maar ja weinig mensen hebben dat besef omdat ze ook druk met hun carriere bezig zijn en hun medemens uit het oog verliezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *